Demnia

Welcome to the new world *Staaldag* (Dag: 3, Maand: Speer, Jaar: 2de van de Draak, Eeuw: 3de van de Geh'bel)
Het is nu ma 22 okt 2018, 17:33

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Dit onderwerp is gesloten, je kunt geen berichten wijzigen of nieuwe antwoorden plaatsen  [ 5 berichten ] 
Auteur Bericht
 Berichttitel: Dag 2, maand Staal, 3e eik
BerichtGeplaatst: wo 08 okt 2014, 15:05 
Offline
Ranger
Ranger

Geregistreerd: do 27 feb 2014, 15:22
Cash on hand:
5,127.00

Berichten: 308
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 104
Primair level: 7
STATS:
Kracht: 15
Behendigheid: 24
Intelligentie: 15
Wijsheid: 10
Karisma: 10
GEVECHTSSTATS:
LP: 82
Mana: 24
A: 53
A2: 120 (Ruitersboog)
V: 223
S: 2
S2: 14 (Ruitersboog)
MA: 3
MV: 10
MS: 2
MR: 10
MP: 15
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1467
Aren bleef wantrouwend staan, toen Camille alwéér geen antwoord gaf. Hij vroeg zich af waarom kale mannen altijd zo mysterieus deden. Of Carl was gewoon ook een toevallig voorbeeld geweest.

Hij wipte een beetje ongemakkelijk van de ene naar de andere hoef. Geen uitleg, geen geruststelling en geen lieve bomen, maar wel een enge kale man en nog engere kampleden. Het beviel hem niets. Zeker niet toen diezelfde kampleden wel erg dichtbij kwamen, en ook nog mysterieuze muziek gingen maken.
Misschien was het wel allemaal een grote grap. De ontvoerende boom, de vreemde mensen en de muziek... Was alles een groot toneelspel, alleen om hen bang te maken?
Die gedachten verdween al snel toen de schapen één voor één gedood werden. In grapjes werden niet zomaar dieren vermoord. Tenzij je een Pixie was natuurlijk.
Hij huiverde en schuifelde langzaam naar achter. Het beviel hem niets, en het aanblik van de stervende schapen maakte hem misselijk, en bang.
Camille had gezegd dat ze de uitverkorenen waren. Wat bedoelde hij daarmee? Waren de schapen dan ook uitverkorenen?
Hij keek de kale man boos aan, maar wist niet genoeg moed bijeen te rapen om die hardop te vertellen wat hij er van vond. Bovendien was die met zijn aandacht ook ergens heel anders... Hij gromde zachtjes. Je bent een mishandelaar! Een boommischandelaar, en een schapenmishandelaar! En ook een centaurmishandelaar...
Zijn gedachten bereikten echter niemands oren, en hij had geen tijd nog iets te ondernemen voor de gloeiende steen zijn aandacht opeiste. Het was vel, zo vel dat hij zich af vroeg waar de zon eigenlijk voor nodig was, en hoe het mogelijk was dat het veld nog niet overspoelt was door vlagen muggen en ander ongedierte.
Misschien kwam dat ook wel door de spookachtige sfeer die het oproepte. Stenen hoorden niet te gloeien...

Aren had net besloten het voorbeeld van de muggen te volgen en zo snel mogelijk te verdwijnen van deze plek, toen de steen en alles eromheen ineens verdween en er een gat ontstond. Hij verstijfde. Hij durfte niet naar het gat toe te gaan, evenmin weg te bewegen. Dit gat was al even spokerig en eng als het hele gebeuren ervoor, zo niet nog meer. De geluiden die eruit opstegen klonken al even onheilspellend.
"Varro!' wilde hij roepen, maar er kwam geen geluid uit zijn keel. De gnoom kwam wel akelig dichtbij het gat, straks zou hij er ook in verdwijnen...
Dat gebeurde gelukkig niet, maar het monster wat even later naar boven kwam voldeed even goed aan de angstige gedachten die door zijn hoofd heen spookten. De lange dunne poten, de enge ogen die hem aan een spin deden denken... daarbij was de vreemde creatie die ze tot Mriew hadden gedoopt maar een klein schoothondje...
En Varro...
Hij viel bijna voorover toen hij zag hoe dicht zijn kleine vriend bij het verschrikkelijke spookmonster in de buurt was. Het monster zou hem elk moment wel kunnen opeten, of in het gat duwen...
Met een klein kreetje sprong hij naar voren, walste om al Mriew's staarten heen en trok zo hard als hij kon aan het enige deeltje Varro waar hij op dat moment bij kon: diens been.
Totaal vergeten dat de gnoom ook zelf kon lopen tilde hij de gnoom op en zette een paar flinke passen uit de richting van het gat. Toen pas zette hij Varro neer. Mriew, die nu aan nog een kant weg getrokken werd en zelf ook van het beest weg vluchte, was een beetje duizelig maar kwam al snel weer op eigen pootjes te staan, verontwaardigd met zijn oogstaartenen draaiend.
'Hij had je wel kunnen opeten!' piepte Aren, terwijl hij met grote ogen keek naar het monster en zijn spookachtige gevolg.


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Dag 2, maand Staal, 3e eik
BerichtGeplaatst: wo 08 okt 2014, 16:08 
Offline
Dief
Dief
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di 11 maart 2014, 19:46
Cash on hand:
2,598.00

Berichten: 776
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 542
Primair level: 9
STATS:
Kracht: 18
Behendigheid: 28
Intelligentie: 19
Wijsheid: 12
Karisma: 18
GEVECHTSSTATS:
LP: 94
A: 100
V: 217
S: 7
MA: 7
MV: 14
MS: 4
MR: 72
MP: 19
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1499
Varro boog zich nog verder voorover toen hij het gekrabbel hoorde. Hij negeerde de ijskoude wind en liet zijn hoofd in het gat verdwijnen. "Hallo?" Riep hij nog een keer, maar nu was het net alsof hij niet alleen antwoord kreeg van de echo, maar ook een zacht, dreigend geluid, alsof iemand langs de wand omhoog klom. "Hallo?" riep Varro nog een keer, terwijl hij probeerde te bedenken wie of wat er in dat gat zou kunnen zitten. Misschien is het wel een van die rammen... Of een mens dat net in het gat verdwenen is.

Hij boog zich nog iets verder voorover, waardoor hij bijna naar beneden viel. Eigenlijk had hij bang moeten worden van wat de kampleden zeiden, maar dat wat hij kon horen tussen het ruisen van de wind door was niet genoeg om hem af te schrikken. Toen zag hij eindelijk iets verschijnen in de veel te donkere, zwarte kuil: Rijen met ogen. Véél te veel ogen. Geschrokken trok Varro zijn hoofd een stukje terug. Wat is dát?

De ogen werden steeds groter, tot er uiteindelijk iets op de rand verscheen: Een lange, dunne en ontzettend enge poot. En nog een. En nog een. En nog een, die zachtjes langs Varro's hand streek. De gnoom veerde geschrokken overeind, maar viel onmiddellijk weer om doordat er iets dat aan zijn been trok. Hij belandde languit op de grond, zijn hoofd in het gat. Hij staarde recht in een oog, dat langzaam dichterbij kwam. Hij wendde vlug zijn hoofd af, zodat hij het niet aan hoefde te kijken.

Dat iets dat aan zijn broekspijp trok trok hem langzaam achteruit, terwijl hij jammerend van angst overeind probeerde te krabbelen en ondertussen de poten en het gat in de gaten probeerde te houden.

Hij begon wild te spartelen toen hij voelde dat hij opgetild werd, tot hij plotseling recht in Aren's gezicht keek. "Oh." mompelde hij, terwijl hij heel even stil hing. "Laat me los.." mompelde hij toen, ietwat verbaasd dat de centaur geen verschrikkelijk monster was.
Al snel stond hij weer op de grond, nu op enigszins veilige afstand van het gat. "Ja.. Ja.. Hij... Had me kunnen opeten." antwoordde hij verdwaasd, ondertussen proberend niet door zijn knikkende knieën te zakken. "En laten we er dan nu heel snel vandoor gaan..." Toen rende hij er zo hard mogelijk vandoor, richting het bos.
"De tijd van Vysiusa is gekomen," hoorde hij Camille nog net zeggen. En al zei hij het maar heel zacht, die zin zorgde er wel voor dat Varro er nóg harder vandoor ging.

"Vysiusa?" hijgde Varro toen ze eindelijk bij de bosrand waren aangekomen, "Wie of wat ís dat?" Hij leunde hijgend op zijn knieën en probeerde niet trillend in elkaar te zakken. "Was dat dat monster?" Hij keek om zich heen of hij Eleanor en Alyara ergens zag staan, en liep snel naar ze toe toen hij ze een eindje verderop ontdekte, verborgen tussen de bomen. "Dat.. Dat.. Er kwam een monster uit het gat met een heleboel ogen een poten!" zei hij, wijzend naar het kamp. "Maar wacht eens.. We gaan nu toch niet opnieuw het bos in he? En we gaan ook niet hier blijven! Straks komt dat monster er aan en dan eet hij ons echt op..." Hij keek de elfen een voor en aan. "En wat als het monster nu naar de stad gaat... Moeten we ze niet waarschuwen of zo?" Hij bleef nog even staan en besloot toen dat dat inderdaad het beste idee was.

Met een diepe zucht keerde hij zich om en begon hij half rennend, half lopend aan zijn weg naar de stad, met een grote boog om het kamp heen. Hij kon het alleen niet laten om onderweg nog even naar de kuil te kijken, en het monster dat daar uit geklommen was. Hij was stiekem toch wel een beetje nieuwsgierig wat die Camille nu gedaan had.


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Dag 2, maand Staal, 3e eik
BerichtGeplaatst: vr 10 okt 2014, 14:33 
Offline
Necromancer
Necromancer
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do 17 jan 2013, 17:32
Cash on hand:
105.90

Berichten: 3429
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 456
Primair level: 10
Sec. klasse: Bard
Secundair level: 3
STATS:
Kracht: 18
Behendigheid: 17
Intelligentie: 31
Wijsheid: 20
Karisma: 12
GEVECHTSSTATS:
LP: 155
Mana: 210
A: 56
A2: 76 (boog)
V: 222
S: 5
S2: 7 (boog)
MA: 15
MV: 17
MS: 8
MR: 24
MP: 28
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=80
Het beest dat uit de diepte was verschenen was zo groot dat het boven de hoofden van de groepsleden stond, zijn buik raakte zelfs de tenten niet. Een achttal poten van minstens drie hele gnomen lang zwiepten en zwaaiden rond terwijl het monster wankeltjes rondliep rond het kamp, duidelijk wat onwennig zo in de open lucht. Een van de enorme stelten landde vlak bij Aren en de elven, de haren die er op zaten zo groot als hun handen.

De geesten die omhoog kwamen uit het gat verspreidden zich over de velden, zonder zich om de levenden te bekommeren. Eentje zweefde vlak bij Varro langs en keek hem eventjes aan met lege, bleekwitte ogen. Het zachte licht dat ze verspreidden zorgde er voor dat ze op hele grote afstand nog zichtbaar waren, als vage witte vormen die over het veld zwierven, op weg naar Demnia Stad en de vele boerengehuchtjes die er om heen lagen.

_________________
Laat de waarheid nooit een mooi verhaal in de weg staan.


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Dag 2, maand Staal, 3e eik
BerichtGeplaatst: vr 10 okt 2014, 16:46 
Offline
Ranger
Ranger

Geregistreerd: do 27 feb 2014, 15:22
Cash on hand:
5,127.00

Berichten: 308
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 104
Primair level: 7
STATS:
Kracht: 15
Behendigheid: 24
Intelligentie: 15
Wijsheid: 10
Karisma: 10
GEVECHTSSTATS:
LP: 82
Mana: 24
A: 53
A2: 120 (Ruitersboog)
V: 223
S: 2
S2: 14 (Ruitersboog)
MA: 3
MV: 10
MS: 2
MR: 10
MP: 15
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1467
'Ja, laten we er vandoor gaan!' schreeuwde Aren Varro na. Maar hij had zich nog niet omgedraaid voor er plots een van die grote, gevaarlijke en misschien wel centaur-etende poten voor zijn neus belande.
'Aah...oh' Hij schuifelde haastig achteruit. 'Ga weg harige mega-poot!'
De poot luisterde niet. Het leek zelfs naar hem toe te buigen, al was dat in werkelijkheid niet zo. De haren die erop zaten waren groot, en vast heel stekelig. Maar hij zou er niet op wachten dat uit te proberen.
Hij zette een paar grote stappen naar achter, en botste bijna tegen de volgende poot op. Voor een centaur kon hij nog aardig goed achteruit lopen, maar hij had geen idee waarheen hij liep. Snel draaide hij zich om en sprintte zo snel mogelijk weg. Op een paar meter afstand bleef hij staan, net buiten het bereik van de zwaaiende poten.

Hij gromde zachtjes. Hij voelde zich ineens heel kwaad, iets wat niet vaak voor kwam. Deze mensen, en dan vooral die vervelende kale man, hadden niets dan stomme vervelende dingen veroorzaakt. De ontvoering van de boom, de schapen, de geheimzinnige antwoorden en dan vooral dat enge monster. En dan nog die vreemde, even spookachtige schimmen... Het was allemaal even vreemd en onnatuurlijk. Het liefst zou hij nu weg rennen, heel ver weg rennen tot hij diep in het bos zat. Maar dan wel zijn eigen bos, en niet een bos vol gemene ontvoerende bomen.
Maar wat zouden ze gaan doen? Ze gingen richting de stad, zouden ze daar kwaad doen? Misschien was dit wel de manier hoe Camille zeggenschap over de bomen kreeg, misschien wilde hij wel het hele bos én Demnia stad overnemen!
Hij huiverde toen hij voor zich zag hoe talloze schimmen en boze bomen kinderen, wezens en andere schapen zouden ontvoeren, of hoe duizenden van die enge spinachtige monsters door het bos zouden scharrelen en alle bomen zouden vergiftigen...
Misschien kwam het door de vele vreemde en bovenal onbossige gebeurtenissen achter elkaar, of waren het de nawerkingen van alle slingeringen die zijn hoofd te verduren had gehad, maar Arens fantasy -en angst- sloeg totaal op hol. Totdat hij tenslotte zijn hoofd wild heen en weer schudde en boos in de richting van het kamp keek.
'Gemene iets.' mompelde hij, daar 'mensen' niet het goede woord was. Hij keek even naar zijn boog, maar vond het eigenlijk toch wat eng om die te gebruiken (stel dat er uit het niks boogschutters uit het gat kropen die zouden terugschieten). Toen graaide hij in zijn tas, greep het eerste wat hij tegenkwam vast en smeet het boos omhoog.
Een handvol beukennootjes vloog richting het kamp, vooral gericht op het hoofd van Camille.
Daarna draaide hij zich om en begon heel hard weg te rennen. Toen pas drong het tot hem door dat het misschien wel een hele domme actie was geweest, of op zijn minst heel nutteloos. Hij hoopte maar dat er niemand achter hem aan zou komen.

'Varro, wacht!' schreeuwde hij, waarna hij zijn richting veranderde in die van de Gnoom.


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Dag 2, maand Staal, 3e eik
BerichtGeplaatst: zo 12 okt 2014, 20:53 
Offline
Dief
Dief

Geregistreerd: do 04 apr 2013, 13:47
Cash on hand:
98.20

Berichten: 330
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 45
Primair level: 1
STATS:
Kracht: 10
Behendigheid: 10
Intelligentie: 10
Wijsheid: 10
Karisma: 10
GEVECHTSSTATS:
LP: 13
A: 14 (moordenaarsmes)
A2: 10 (polskruisboog)
V: 126
S: 4 (moordenaarsmes)
S2: 1 (polskruisboog)
MA: 0
MV: 10
MS: 0
MR: 10
MP: 10
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1944
(Zelf gegm'd)

Serra rolde vermoeid met zijn schouders en trok zijn handschoenen uit voor hij over zijn gezicht het zweet eraf veegde, de hele dag was hij bezig geweest met de hertenhuid en tenslotte had hij het voor elkaar gekregen om 6 stroken leer zorgvuldig uit de huid te snijden en in zijn rugzak te doen.

"Dat...Was een karwei die ik niet graag doe..." Fluisterde Serra vermoeid tegen zichzelf. "Pan, wat ben ik moe." Geeuwde Serra toen hij in z'n rugzak had gekeken naar de 6 stroken leer, die hij had uitgesneden van de hertenhuid. Serra trekt zijn handschoenen weer aan en doet de rugzak op z'n rug en loopt naar een boom die er wel, voor zijn gevoel stevig genoeg is om z'n gewicht te dragen. "Eens even kijken of ik hier überhaupt wel in kan komen." mompelt Serra terwijl hij kijkt, voorzichtig gaat Serra klimmen en het vooruitzicht naar een slaapplekje zorgt ervoor dat hij als een echte kat de boom in klimt en plant zijn achterwerk in de boom en gebruikt zijn rugzak als kussen.

- hertenhuid van 3 kilo (afgesproken met Bailin)
+ 6 leer.


Omhoog
 Profiel  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Dit onderwerp is gesloten, je kunt geen berichten wijzigen of nieuwe antwoorden plaatsen  [ 5 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
Chronicles phpBB2 theme by Jakob Persson. Stone textures by Patty Herford.
With special thanks to RuneVillage


[ Time : 0.168s | 37 Queries | GZIP : Off ]