Demnia

Welcome to the new world *Staaldag* (Dag: 3, Maand: Speer, Jaar: 2de van de Draak, Eeuw: 3de van de Geh'bel)
Het is nu zo 18 nov 2018, 15:08

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 5 berichten ] 
Auteur Bericht
 Berichttitel: Sneeuwdag
BerichtGeplaatst: za 21 feb 2015, 14:18 
Offline
Sjamaan
Sjamaan
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do 06 maart 2014, 21:12
Cash on hand:
170.50

Berichten: 133
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 0
Primair level: 0
STATS:
Kracht: 0
Behendigheid: 0
Intelligentie: 0
Wijsheid: 0
Karisma: 0
GEVECHTSSTATS:
LP: 0
A:
V: 0
S:
MA: 0
MV: 0
MS: 0
MR: 0
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1468
Het bos rond Malsk was zo bekend voor Shroom dat hij eigenlijk niet hoefde kijken waar hij liep. De bomen stonden waar ze zijn hele leven al stonden en waar ze ook nog zouden staan wanneer zijn restanten al lang en breed door aaseters waren opgeruimd. Het was dan ook niet raar dat hij de ondoden die rondbanjerden niet opmerkte voordat een groepje hem zonder pardon omver liep.

Ondoden waren niet bepaald zeldzaam in Sashira. De bossen rondom Mortom waren levensgevaarlijk voor levende dingen die zelf niet ook een legertje ondoden hadden, en de onnatuurlijke beesten maakten nogal eens uitstapjes naar de meer bewoonde gebieden zoals Malsk. Normaal gesproken ruimde het Legioen ze echter op voordat ze erg ver kwamen, maar Shroom zag nu niemand in de pantsering van Malskeze krijgers, en de ondoden liepen op hun dooie akkertje rond alsof ze niets te vrezen hadden.

Nu was Shroom natuurlijk niet het meest verstandige pupje van het nest. Zijn ideeën over veilig en slim verschilden nogal met die van andere wezens, áls hij al nadacht over veiligheid voordat hij iets deed. Dit was echter zelfs voor hem een vreemde situatie, en toen hij weer overeind gekrabbeld was zette hij koers naar de bebouwing van Malsk in plaats van naar zijn eigen thuis. Lui met grote zwaarden en misschien een vuurbal hier en daar zouden fijn zijn om achter te schuilen totdat de ondoden opgeruimd waren.

Het was niet moeilijk om de lopende lijken te ontwijken. Ze letten nauwelijks op hun omgeving en liepen gewoon door wanneer hij tussen de bosjes door om ze heen hupte. Blijkbaar hadden ze een doel voor ogen, en dat doel leidde ze in dezelfde richting als waar Shroom heen ging. Nu en dan kwam hij een wezen tegen die commando's uitdeelde en niet zo leeg uit de ogen keek, en zelfs de dwaze faoladh had genoeg verstand om te snappen dat hij ver uit de buurt van dergelijke lui moest blijven. Ieder kind in Sashira groeide op met verhalen over de halflevende monsters die in Mortom en omstreken regeerden.

De straten van Malsk waren een chaos. Ondoden hadden zich al lang en breed een weg naar binnen gewerkt en hielden nu huis in de stad. Gewonden en doden lagen in de modderige straten, de geur van hun bloed en angst hing als een dikke, stinkende deken in de lucht. "Niet slim!" zei de faoladh toen een oude man wanhopig probeerde om een langslopende zombie met een stok omver te slaan. "Nu stuk, straks dood." Hij hurkte bij het gebroken been dat de man bij de grond hield en porde er eens in. "Auw?" vroeg hij, iets dat hem een paar vloeken en een por met de stok opleverde.
Niet van zijn stuk gebracht greep de faoladh de man bij een schouder. Hij zou het arme mensenwrak wel meenemen naar een veiligere plek, zodat een genezer zijn been weer aan elkaar kon plakken.


Malsk werd ondertussen door vlammen opgegeten. Sommige zombies en skeletten die door de stad liepen gooiden in het rond met vuurballen, en het overgrote deel van de huizen was niet bestand tegen dat soort dingen. De daken van blad en twijgen vatten snel vlam, en de muren volgden niet veel later. Het vuur gaf de slachting in de straten een nachtmerrie-achtig gevoel, het ene moment liep Shroom door het duister, het andere moment werden de ondoden en hun stervende slachtoffers zo fel verlicht dat hij elk onsmakelijk detail kon zien.

Tegen de tijd dat hij bij het huis van Pyen kwam werd hij door een gehaaste jonge vrouw in de onhandige jurk van een magiër bij een arm gegrepen. "Kom snel!" riep ze over het lawaai van de stad heen. "Neem die man mee!" Een nogal onzinnig commando, aangezien Shroom niet van plan was de man die hij de halve stad door had gesleept nu los te laten. Hij werd naar de poort waar hij zelf aan meegewerkt had geleid, en er vervolgens zonder pardon samen met een handvol andere burgers doorheen geduwd.

-Naar Demnia Stad


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Sneeuwdag
BerichtGeplaatst: za 21 feb 2015, 16:52 
Offline
Transformist
Transformist
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za 19 jan 2013, 15:43
Cash on hand:
2,732.10

Berichten: 383
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 0
Primair level: 0
STATS:
Kracht: 0
Behendigheid: 0
Intelligentie: 0
Wijsheid: 0
Karisma: 0
GEVECHTSSTATS:
LP: 0
A:
V: 0
S:
MA: 0
MV: 0
MS: 0
MR: 0
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=104
- Vanuit Demnia Stad -

Het kostte enige moeite om tussen de horde Sashiranen door naar de poort te wurmen. Tenminste, voor Styx. De centaur liet een breed pad achter zich waar de halfling moeiteloos achter hem aan hobbelde. Wel had Sterre zijn staart beetgepakt, zodat ze hem niet per ongeluk kwijt zou raken in de menigte. Ondanks de drukte op het plein, was de poort zelf aardig rustig. Kennelijk waren de meeste Sashiranen al door de poort gekomen. de poortwachter, die tevergeefs de vrede probeerde te bewaren, kon er met zijn hoofd niet bij waarom het tweetal terug naar Sashira zou willen, maar de arme man had het te druk met alles om hem heen om de halfling en de centaur tegen te houden.

Styx verdween door de poort en Sterre sprong al snel achter hem aan. "Whoa!" Riep ze, toen ze er aan de andere kant weer uit kwam rollen. De reis duurde erg kort. Ergens deed het Sterre denken aan de grijze massa met parelmoer waar ze doorheen moest reizen in de Tussenwereld, alleen kwam de hele ervaring minder absurdistisch over. Behalve dan... "Volgens mij zal ik die lieve hond die mij paddenstoelen had gegeven een poos terug, volgens mij flitste hij langs in de poort." Vertelde Sterre, maar veel tijd had ze niet om erbij stil te staan. Sterre keek om zich heen, terwijl Styx een arm om haar middel sloeg en de halfling meesleurde naar achter een muur. Van het vredige Malsk was niets te bekennen. De ene helft van het stadje lag er gebroken bij, de houten gebouwtjes beschadigd. Sommige kleien hutten stonden nog, de legioensbarakken stonden nog, het huis van Pyen en de poort stonden zelfs nog. Enkele soldaten patrouilleerden door de straten. Hun doel was om de poort veilig te houden, bedacht Sterre zich. In de verte liep een groter peleton, met in het midden een groep burgers die vanuit andere steden naar de poort werden geleid om de veiligheid om te zoeken. De kwamen vanaf de andere kant van het dorp, waar het gevecht nog in volle gang was. De straten leken bijna letterlijk overspoeld te worden door liches en hun ondode slaafjes.

Sterre aanschouwde het hele gebeuren met het meest verontwaardigde gezicht dat ze ooit getrokken had. Haar mond viel open en ze keek Styx sprakeloos aan. Haar broer spoorde haar aan om op te schieten, maar de halfling had een momentje nodig. "Ze, ze..." Begon ze zwakjes, maar toen krachtiger: "Ze hebben ons idee gestolen! WIJ zouden het land doen vervallen tot chaos en vernietiting!" Ze had haar vuisten gebald en staarde met samengeknepen ogen naar de liches in de verte, naar de soldaten van het Legioen die met bosjes neer leken te vallen, naar de twee kinderen die hun moeder kwijt waren geraakt en van achter een muurtje dat nog half stond met grote ogen naar het gevecht keken.

"Moet je dat zien." Sterre wees naar de twee kinderen, een jongen en een meisje, en keek Styx breed grijnzend aan. "Denk jij wat ik denk?" Of Styx nu exact dezelfde gedachte had, maakte niet uit, Amy had hem wel door. Ja, geef mij haar, zij is goed! Vond het kleine meisje. De stemmen in Styx zijn hoofd waren in tweestrijd. Ja, ze wilden graag een lichaam voor Amy hebben, zodat ze eindelijk van het kind af zouden zijn, maar nee, ze voelden weinig voor een zelfmoordactie. De halfling had intussen een steentje gepakt en gooide dit richting de kinderen. Ze raakte bij lange na niet, kwam niet eens in de buurt, maar het getik van het steentje, het onverwachte geluid uit een richting waar de liches al geweest waren, deed ze beiden verschrikt opkijken. "Psst. Kom hierheen!" Siste Sterre in het Sashiraans, en ze maakte een wild gebaar met haar arm om aan te geven dat ze naar haar toe moesten komen. De twee kinderen keken elkaar vragend aan. Moeders had ze goed geleerd dat je nooit met vreemden mee moest. Maar moeders was nu dood, Malsk lag onder vuur en ze waren bang. Moesten ze op de halfling en de centaur vertrouwen voor veiligheid? De jongen leek iets tegen zijn zusje te zeggen en het meisje knikte hevig. Sterre grinnikte. Het was aandoenlijk om te zien hoe intens serieus jonge kinderen ineens konden zijn als ze meenden in gevaar te zijn. Blijkbaar hadden de twee besloten het erop te wagen en naar Styx en Sterre toe te komen. De halfling begon ondertussen aan een ritueel. "Veilig vervoer komt eraan."

_________________
"If beer and women aren't the answer, then you're asking the wrong questions."

I want to achieve "she's adorable and I will protect her at all costs, but also I am slightly frightened by her power".


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Sneeuwdag
BerichtGeplaatst: za 21 feb 2015, 19:50 
Offline
Necromancer
Necromancer
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do 17 jan 2013, 17:32
Cash on hand:
105.90

Berichten: 3429
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 456
Primair level: 10
Sec. klasse: Bard
Secundair level: 3
STATS:
Kracht: 18
Behendigheid: 17
Intelligentie: 31
Wijsheid: 20
Karisma: 12
GEVECHTSSTATS:
LP: 155
Mana: 210
A: 56
A2: 76 (boog)
V: 222
S: 5
S2: 7 (boog)
MA: 15
MV: 17
MS: 8
MR: 24
MP: 28
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=80
De warmte van Sashira daalde als een warme golf over Styx zijn lijf toen ze de poort door waren, en zowel hijzelf als de stemmen slaakten zuchten van verlichting. Demnia was veel en veel te koud geweest voor Styx zelf, en hij was gewend aan de sneeuw en kou van het land. Amy had voor het eerst gevoeld wat kou was, en het was haar niet goed bevallen. "Wát was je van plan?!" zei ze met Styx zijn stem nadat ze om zich heen hadden gekeken en Sterre zich had gerealiseerd wat er gaande was.
Als Styx controle over zijn eigen ogen had gehad zou hij er mee gerold hebben. Alsof het kind zo'n onschuld was, om over haar grote zus nog niet te spreken.

De kinderen die hun kant op gelokt waren keken bij elke knal en wolk van vuur geschrokken op. Ze drongen dicht naar Amy en Styx toe, er van overtuigd dat de centaur ze in veiligheid zou kunnen brengen. Amy wilde ze niet op andere ideeën brengen en sloeg haar armen als een liefhebbende grote zus om de koters heen. Het was een hele vreemde gewaarwording om haar zachte kinderstemmetje 'Ik wil dat lijf goed houden' te horen denken terwijl Styx zijn eigen stem wat geruststellende dingen mompelde.

Het ritueel dat Sterre deed was dit keer niet minder vervelend om te zien, zelfs al had Styx nu door wat de halfling deed. Hij wist niet wat hij liever wilde -wegkijken of juist staren- maar dat maakte eigenlijk ook niet uit. Amy was degene die bepaalde waar naar gekeken werd, en Amy vond het veel interessanter om te zien wat er in de stad gaande was. Niet weglopen. moest Styx haar vertellen toen ze bij Sterre weg begon te dwalen. Sterre heeft onze bescherming nodig zo lang ze aan het transformeren is. Hij kon zijn zusje niet zien, maar de geluiden lieten duidelijk horen dat ze nog niet klaar was. Het kraken van botten, het scheuren van vlees... Het waren allemaal bekende geluiden waar Styx normaal niet om gaf, maar ze waren toch een stuk vervelender nu ze uit zijn zusje kwamen.

De stad om hen heen brandde ondertussen als een fakkel. Het gedeelte waar het groepje stond was relatief rustig. Hier en daar bewoog een gewonde nog, een wolk vonken vloog de lucht in toen een huis met een bijna triest geraas instortte, maar verder was het doods en stil. Een zombie zwalkte op anderhalf been langs maar leek de levenden niet op te merken, en Amy keek hem na tot hij uit het zicht verdween. Of eigenlijk, ze keek hem na tot ze gestoord werden.

Het kraken en scheuren achter hen was gestopt zonder dat ze dat doorhadden, en een vlaag warme wind sloeg om hun oren. De kinderen gilden en probeerden weg te rennen, blijkbaar was er iets gevaarlijks te zien. Styx vervloekte Amy in alle talen die hij sprak, en deed zijn uiterste best om de macht weer in handen te krijgen. Wat was er zo eng? Wat was er achter hen dat Sterre op kon eten zonder dat hij ook maar iets kon doen? Wat was het dat hem zo de achterbenen onder het lijf uit ging trekken en hem aan stukken zou scheuren?
De Malskeze jongen wist los te komen uit Amy's grip en vluchtte de brandende straten in, blijkbaar ging hij liever naar de plek waar een horde zombies huishielden dan bij Styx en Sterre te blijven.

Die gedachte was nog niet afgemaakt of Styx voelde lange, scherpe klauwen om zijn buik slaan. Dat was het dan. dacht hij vaaglijk. Het was ironisch dat hij nu om zou komen op de zelfde manier als waarop hij het kikkerdorp af had willen maken. Vaarwel. Hij hoopte maar dat Sterre een vorm had aangenomen waarin ze kon ontkomen. De klauw tilde hem van de grond en Amy gilde het uit. Met een schok voelde Styx de controle over zijn lichaam terugkeren, blijkbaar had het meisje door de schrik de macht verloren. Woest sloeg hij om zich heen, maar veel haalde dat niet uit. De benige klauwen hielden hem stevig vast, en Styx had al zijn necromantiespullen bij zijn zombies achtergelaten. Opeens snapte hij waarom wezens zo nodig met zwaarden wilden zwaaien. Hij voelde zich verschrikkelijk machteloos, met alleen zijn blote handen en hoeven om zich mee te verdedigen en zijn vijand ver buiten bereik van beide.

Toen hij het duistere woud onder zich door zag schieten begon hij te denken dat het monster dat hem te pakken had een rustig plekje zocht om zijn centaursteak op te peuzelen. Ik hoop dat Sterre veilig in Malsk is en terug gaat naar Demnia. dacht hij triest. Zijn zusje zou hem waarschijnlijk ontzettend missen, maar ze zou een nieuwe kudde vinden. Sterre was fantastisch, elke kudde zou blij moeten zijn om haar op te nemen.

Hij was zo ver weggezonken in zijn gedachten dat het monster dat hem gevangen had twee keer moest praten voordat hij doorhad dat er überhaupt iets gezegd werd. "Ons huis Styx! Kijk! Ons huis!" Het monster daalde af, de duisternis in, en inderdaad, een groep zombies was aan het worstelen met boomstammen die ze rechtop in een greppel probeerden te krijgen.

Styx was veel te verbaast over wat hij gehoord had en waar ze waren om meteen te snappen wat er gaande was. "Sterre?" vroeg hij ongelovig?

-naar Onder het bladerdak

_________________
Laat de waarheid nooit een mooi verhaal in de weg staan.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Sneeuwdag
BerichtGeplaatst: ma 23 feb 2015, 19:57 
Offline
Paladijn
Paladijn
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr 09 aug 2013, 18:50
Cash on hand:
2.00

Berichten: 189
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 0
Primair level: 0
STATS:
Kracht: 0
Behendigheid: 0
Intelligentie: 0
Wijsheid: 0
Karisma: 0
GEVECHTSSTATS:
LP: 0
A:
V: 0
S:
MA: 0
MV: 0
MS: 0
MR: 0
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=681
Elia hield van chaos. Hij hield van de geluiden en de geuren van het slagveld, van bloed en geweld en de enorme stoot adrenaline die door zijn lijf gierde waardoor hij meer zich in leven voelde dan ooit.
Dit was geen slagveld. Dit was een slachtveld. De straten lagen vol met doden en stervenden, zombies en skeletten die dusdanig aan stukken waren geslagen dat de goddeloze magie die ze in beweging had gehouden weg was gelekt en gillende en huilende overlevenden. Niet dat die lang nog bij de overlevenden zouden horen. Zoals het er nu uitzag zou de stad het niet lang meer uithouden, alle straten die rechtstreeks op het bos uitkwamen bevatten zombies, en hoewel de soldaten van het Legioen goed hun best deden hadden ze niet de aantallen die hun tegenstanders in de strijd konden gooien.

Hij kwam vechtend en worstelend terecht in een brede straat dicht bij het magiërsgilde waar de kobold niet eens zo lang geleden had gezien hoe de magische poort in werking werd gezet. Een klein wezen, niet groter dan hijzelf, was commando's aan het roepen met een accent dat goed liet horen dat hij net als Elia niet bij de inheemse bevolking hoorde. De zee van vuur die hij bij een barricade langs goot liet zien dat hij waarschijnlijk uit Mecradonn kwam, verder was er geen plek in de wereld waar dergelijke dingen gewoon maar gebouwd mochten worden en waar dwazen waren die het leuk vonden om dat dan ook werkelijk te doen.

"Mooi ding!" zei hij in het voorbijgaan. Her en der legde hij een hand op een schouder die hij kon bereiken, om de zegen van de Vrouwe voor hen af te smeken. Als ze hun levens niet kon redden bad Elia dat Tierna ze in elk geval kon behoeden voor het afschuwelijke bestaan dat hun vijanden nu moesten doorstaan.
Hijgend knielde hij in de bloederige modder neer om een arm die te dicht bij de scherpe kant van een bijl was gekomen af te binden. Zonder een leger priesters van de Grootste Godin zou hij die arm verliezen, maar beter de arm dan zijn leven.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Sneeuwdag
BerichtGeplaatst: vr 13 maart 2015, 18:52 
Offline
Dief
Dief
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di 11 maart 2014, 19:46
Cash on hand:
2,598.00

Berichten: 776
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 542
Primair level: 9
STATS:
Kracht: 18
Behendigheid: 28
Intelligentie: 19
Wijsheid: 12
Karisma: 18
GEVECHTSSTATS:
LP: 94
A: 100
V: 217
S: 7
MA: 7
MV: 14
MS: 4
MR: 72
MP: 19
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1499
Elia had amper een knoop in de lap stof kunnen leggen, of hij voelde hoe een grote hand hem oppakte, waardoor zijn benen zinloos in de lucht heen en weer zwaaiden. De schouders van langsrennende soldaten tikten tegen zijn voeten aan, en over de hoofden van de massa wezens heen kon Elia Malsk zien branden.

"Was jij geen gewonden aan het genezen?" klonk een bekende stem schuinonder hem, vermoedelijk van de eigenaar van de hand. Met wat gepluk en getrek wist deze hem om te draaien, zodat hij hem aan kon kijken.
De toren hield Elia hoog in de lucht. "Wat doe jij nou weer hier, kleintje? Je wordt zo onder de voet gelopen als je niet uitkijkt. Dit is geen plek voor kleine kobolden met minizwaardjes."

Hij tilde Elia nog wat hoger op en keek om zich heen, op zoek naar een plek die veilig was voor kleine miezerige koboldjes die niet op een slachtveld thuishoorden. Uiteindelijk viel zijn blik op de flikkerende poort.

"Je krijgt een enkeltje thuis, kobold," besloot hij, terwijl hij met grote stappen door de massa vechtende wezens heen banjerde. Zodra hij vlak voor de poort stond gooide hij Elia er met een boog doorheen. De drie magiërs die er omheen stonden negeerde hij volkomen.
"En niet stiekem terugkomen, dit is geen plek voor kleine koboldjes!" riep hij hem achterna.

Vlak achter Elia vloog een grote draak door de poort heen, inclusief bepakking bestaande uit een centaur, een verzameling zombies en een grote kist. De toren wist nog net op tijd te bukken om geen vleugel in zijn gezicht te krijgen, maar toen hij weer opkeek leek de poort uitgeschakeld.
"Die is veilig," zei hij tevreden, waarna hij zich omdraaide om verder te gaan met het uitmoorden van de ondoden die Malsk overspoelden.

-Elia naar Demnia stad


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 5 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
Chronicles phpBB2 theme by Jakob Persson. Stone textures by Patty Herford.
With special thanks to RuneVillage


[ Time : 0.133s | 35 Queries | GZIP : Off ]