Demnia

Welcome to the new world *Staaldag* (Dag: 3, Maand: Speer, Jaar: 2de van de Draak, Eeuw: 3de van de Geh'bel)
Het is nu wo 22 nov 2017, 07:33

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 7 berichten ] 
Auteur Bericht
 Berichttitel: Dag 5, maand Licht, 2e van de Draak
BerichtGeplaatst: wo 28 jan 2015, 20:00 
Offline
Ranger
Ranger

Geregistreerd: do 27 feb 2014, 15:22
Cash on hand:
5,127.00

Berichten: 308
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 104
Primair level: 7
STATS:
Kracht: 15
Behendigheid: 24
Intelligentie: 15
Wijsheid: 10
Karisma: 10
GEVECHTSSTATS:
LP: 82
Mana: 24
A: 53
A2: 120 (Ruitersboog)
V: 223
S: 2
S2: 14 (Ruitersboog)
MA: 3
MV: 10
MS: 2
MR: 10
MP: 15
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1467
In stilte bewonderde Aren Omorgals nieuwe tactiek. Er waren niet veel wezens die wisten hoe je met een bange Varro om moest gaan... Zelfs de schrik van Lazars kunsten was snel voorbij.
Geesten konden je immers niet opeten.

Ook Aren merkte de storm buiten op, maar in tegenstelling tot andere gasten vond hij het totaal geen probleem. Hij hield wel van sneeuw. Het was misschien wel koud en nat, de zachte witte laag die de storm zou achterlaten zag er een stuk beter uit dan de stenen bestrating die je in de stad tegen kwam. Natuurlijk vond hij het wel zonde wanneer de sneeuw de mooie groene kleuren van bladeren en struiken bedekte, maar die waren toch al nauwelijks te vinden binnen de stadsmuren.
Hij vermaakte zich even door naar de langs suizende sneeuw te kijken terwijl een bekend kinderlijk stemmetje in zijn binnenste rondsprong en "Het sneeuwt, het sneeuwt! riep. Toen sloot Han de luiken en zijn aandacht belande weer in de heel wat warmere herberg.
'Ik weet wat we straks gaan doen.' fluisterde hij met pretoogjes tegen Varro. 'Spelen in de sneeuw.' Het kind in hem werd weer helemaal wakker. Alleen was er geen Varro om tegenaan te praten. Die was met al zijn aandacht bij Omorgal's verhaal.
Hij luisterde even, maar de sneeuwvlokjes in zijn hoofd - het zicht op buiten was immers verdwenen - waren veel interessanter. Varro had zijn aandacht ook niet nodig. Alles wees erop dat het weer goed met hem ging; hij stelde weer volop vragen én er was zelfs iemand om er antwoord op te geven.

Hij was wel even geschrokken van Lazar's actie, maar mogelijk nog meer van Omorgals terechtwijzing die daarop volgde - die drakeling kon wel heel boos zijn, als die maar niet boos op hem werd. Toch was het een leuk gezicht, Varro's handen en Mriews ogen die de geest doorkliefden alsof het een stofje was.

'Hoe is dat, een geest zijn?' vroeg hij zodra Varro en Omorgal verder praatten. 'Als je ergens doorheen loopt, kan je dan ook de binnenkant van iets zien?'
Hij wachte even, voor hij vervolgde met een vraag die nog véél belangrijker was. 'Als dat kan... Hoe ziet de binnenkant van een boom er dan uit?'


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Dag 5, maand Licht, 2e van de Draak
BerichtGeplaatst: wo 28 jan 2015, 22:36 
Offline
Dief
Dief
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di 11 maart 2014, 19:46
Cash on hand:
2,598.00

Berichten: 776
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 542
Primair level: 9
STATS:
Kracht: 18
Behendigheid: 28
Intelligentie: 19
Wijsheid: 12
Karisma: 18
GEVECHTSSTATS:
LP: 94
A: 100
V: 217
S: 7
MA: 7
MV: 14
MS: 4
MR: 72
MP: 19
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1499
Varro wist niet zo goed wat hij moest zeggen op Omorgals excuses. Hij had er helemaal niet aan gedacht dat de geest misschien wel een reden had om hem te laten schrikken, laat staan dat het iets als wraak zou zijn. Eigenlijk snapte hij ook niet zo goed wat er mis was met je handen door iemand heen steken, dat had hij zelf immers ook gedaan. Sterker nog, hij was helemaal door de geest heen gelopen en de geest had hem toen ook niet op zijn kop gegeven of opgegeten. Niet dat de geest had had kunnen doen, maar hij had het wel kunnen proberen. Is door elkaar heen lopen niet gewoon geaccepteerd bij geesten? Het kan toch, dus waarom zou je het niet doen.
Hij besloot het maar te negeren. Dat was sowieso niet erg moeilijk, want Omorgal ging meteen daarna over op een veel interessanter onderwerp.

Maar wat nou als hij me alsnog opeet als we ergens anders gaan zitten? Hij wierp een vertwijfelde blik op Aren, maar die zei alleen iets over spelen in de sneeuw. Varro keek daarom maar naar Mriew, maar ook die gaf niet echt een nuttig antwoord. Het beest was nog veel te druk bezig met Lazar.
"Oke dan," knikte Varro. En dan ga ik daarna met Aren in de sneeuw spelen. Wat de centaur precies bedoelde met in de sneeuw spelen wist hij niet -Wat zouden centaurs doen als het sneeuwt?- maar Aren had het bedacht, dus was het vast wel een goed plan.
Tevreden met zijn compromis liep hij achter Omorgal aan. Mriew liet hij achter. Hij deed maar net alsof hij dat de hele tijd al van plan was geweest, maar eigenlijk had het dier gewoon niet gereageerd toen Varro aan zijn staart trok. Varro gaf alleen liever niet toe dat Mriew niet altijd braaf luisterde en achter hem aan liep.

Nadat ze Omorgals taart hadden opgehaald -er was inderdaad niet heel veel meer over- koos Varro snel een tafeltje uit dat duidelijk in het zicht van Aren stond. Dan kan Aren die drakeling in de gaten houden, en kan ik ook zien of Aren niet plotseling ontvoerd wordt of zo.

"Dus waar ligt Rikara, en wat is het?" Begon hij zijn kruisverhoor.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Dag 5, maand Licht, 2e van de Draak
BerichtGeplaatst: vr 30 jan 2015, 13:14 
Offline
Necromancer
Necromancer
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do 17 jan 2013, 17:32
Cash on hand:
105.90

Berichten: 3429
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 456
Primair level: 10
Sec. klasse: Bard
Secundair level: 3
STATS:
Kracht: 18
Behendigheid: 17
Intelligentie: 31
Wijsheid: 20
Karisma: 12
GEVECHTSSTATS:
LP: 155
Mana: 210
A: 56
A2: 76 (boog)
V: 222
S: 5
S2: 7 (boog)
MA: 15
MV: 17
MS: 8
MR: 24
MP: 28
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=80
"Je kan van alles van binnen zien, maar dat is eigenlijk helemaal niet interessant. Bijna alle binnenkanten zijn donker." zei Lazar sipjes. "De eerste keer door een muur heen lopen is leuk, maar eigenlijk is het gewoon zwart tot je aan de andere kant bent." Hij haalde zijn schouders op en staarde naar zijn pantoffels. "Levend zijn was leuker. Ik snap nog steeds niet waarom ik opeens een geest ben."

Arens tweede vraag liet zijn gezicht echter weer opklaren. "Dat heb ik helemaal nog niet geprobeerd!" zei hij. "Misschien moet ik een boom gaan zoeken om eens te kijken!" Meteen keek de geest in het rond, alsof hij verwachtte dat er een boom midden in de gelagkamer zou staan.

_________________
Laat de waarheid nooit een mooi verhaal in de weg staan.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Dag 5, maand Licht, 2e van de Draak
BerichtGeplaatst: vr 30 jan 2015, 18:17 
Offline
Elementalist
Elementalist
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma 20 okt 2014, 20:28
Cash on hand:
255.30

Berichten: 134
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 84
Primair level: 3
STATS:
Kracht: 3
Behendigheid: 3
Intelligentie: 11
Wijsheid: 10
Karisma: 4
GEVECHTSSTATS:
LP: 24
Mana: 44
A: 4
V: 141
S: 1
MA: 2
MV: 11
MS: 2
MR: 20
MP: 11
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=2109
"Waar ligt Rikara zeg je." Omorgal zuchtte en schudde zijn hoofd. "Misschien is het beter als ik dat niet vertel, de bewoners van Rikara, de draconische Tana'ri's, de draken en de drakelingen, stellen bezoek niet op prijs. Een tijdje geleden kwam er een avonturier naar Rikara, of hij zei dat hij een avonturier was, zijn naam was Hugin Jongebaard." Omorgal lette goed op of Varro een reactie van herkenning gaf, hij had niet zonder reden Rikara verlaten. "Zijn komst was een grote schok voor ons allemaal, want we hadden half gehoopt dat de buitenwereld ons vergeten was of tenminste waar we waren. In ieder geval, veel bewoners wilden niet dat hij Rikara ooit zou verlaten, niet in fysieke vorm, maar de raad der ouden besliste anders en liet hem gaan. Een grote fout volgens velen en volgens mij, want ondanks dat hij heeft gezworen niets over Rikara te vertellen zijn we bang dat hij bijvoorbeeld als hij dronken is zijn belofte breekt. De volgende keer zullen we dus niet zo aardig zijn en daarom vertel ik maar niet waar Rikara ligt." Hij nam een hap van zijn taart en ging verder.
"Maar ik kan wel zeggen wat Rikara is. Rikara is het eiland van de draken, tot ver terug in de oude tijden was het al een belangrijke broedplaats en heilige plek voor hen. Toen de andere rassen draken begonnen te doden en hun aantal steeds meer afnam zijn steeds meer draken naar Rikara uitgeweken en tegenwoordig is er nog maar een klein aantal draken dat buiten Rikara woont. Ook bijna alle drakelingen wonen er."
Omorgal nam de laatste hap van zijn taart dat hij zo snel mogelijk opat, zodat Varro er, nu de taart elk moment op was en hij elk moment neergeschoten zou kunnen, niet vandoor zou gaan. "Zie je." Zei hij toen de hap had doorgeslikt. "Er gebeurd niets, ik schiet je niet neer en ben de witte jager dus niet."

_________________
Wat neemt een vogel niet mee naar omhoog
kan wel zwemmen in zee en blijft altijd droog?


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Dag 5, maand Licht, 2e van de Draak
BerichtGeplaatst: za 31 jan 2015, 17:30 
Offline
Sage
Sage

Geregistreerd: vr 11 jan 2013, 00:08
Cash on hand:
1,208.60

Berichten: 1600
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 0
Primair level: 0
STATS:
Kracht: 0
Behendigheid: 0
Intelligentie: 0
Wijsheid: 0
Karisma: 0
GEVECHTSSTATS:
LP: 0
A:
V: 0
S:
MA: 0
MV: 0
MS: 0
MR: 0
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=1391
Denutena keek bezorgd op toen er opnieuw geschreeuw en boze stemmen klonken in de buurt van Varro en Omorgal. Denutena had gemist was er was gebeurd, maar ditmaal was de geest blijkbaar de boosdoener, gezien de drakeling hem op zijn kop gaf en Lazar ondertussen met een schuldige blik de vloer bestudeerde. Dat, of de drakeling schoot weer uit zijn slof. Volgens mij kan hij best een heethoofd zijn, hij schreeuwt te pas en te onpas, om grote en kleine dingen gelijk. Zond de elf naar Thistle. Ze zei het maar niet hardop, Denutena had er weinig behoefte aan de toorn van de drakeling op zich af te roepen.

Na flink op zijn kop te hebben gekregen, keek Lazar de elf vragend aan, als een jong kind dat zich niet kon verdedigen tegen de valse beschuldigingen van zijn oudere broer, alsof hij erkenning zocht dat hij inderdaad niets misdaan had, dat het helemaal geen rare actie was geweest om Varro te laten schrikken zo vlak nadat Omorgal hem al een hartaanval had bezorgd. Denutena glimlachte en haalde haar schouders op. Ze had zijn actie gemist en kon niet zeggen of de gevleugelde magiër gelijk had of niet door hem zo streng aan te spreken. Gelukkig werd Lazar al snel weer afgeleid door Aren, die allerlei vragen stelde over hoe het was om een geest te zijn.

Denutena gaapte en keek opzij naar de kleine pixie. Thistle zat gulzig de laatste kruimels taart naar binnen te werken en had haar mond te vol om antwoord te geven en meer te vertellen over haar plannen en haar toekomstige magiërsgilde in het Mystieke Woud. “Wat zeg je ervan, laatste ronde en dan naar bed?” Opperde Denutena. De elf kon zich bijna niet meer herinneren wanneer ze voor het laatst in een bed geslapen had. Zal dat mijn bed in Eusala zijn geweest? Nee, in de slaapzaal in Malsk, al waren het nauwelijks bedden te noemen, zo hard. Denutena had er nog niet eens bij stilgestaan dat haar huisje niet langer bestond. Of ja, waarschijnlijk bestond het huis wel, maar het was niet langer haar huis meer. Misschien dat er een oudere elf woonde, misschien werd het kleine huisje enkel gebruikt voor opslag.

Er was een reden dat Denutena altijd genoeg beddengoed voor al haar gasten had, de elven van Eusala hadden haar geen heel huis kunnen aanbieden, maar wel een uit de kluiten gewassen boomhut die als opslagruimte en logeerruimte werd gebruikt door alle dorpelingen. Blij dat ze na vijftig jaar vruchteloos rondreizen een plek had gevonden waar ze zich thuisvoelde, had Denutena het huisje dankbaar geaccepteerd. En nu was het weg, de elf was opnieuw dakloos... [i]Ik zal het missen, de grote ramen waar ik lekker in kon kruipen met een boek of een kom soep, de open keuken die uitkeek over de eettafel en de woonkamer, haar bed dat achterin de ronde ruimte was geplaatst, de dikke boomstam die dwars door de vloer kwam en recht naar het hoge plafond liep, hoe de takken met magie waren vervormd om een stevige wenteltrap om de stam te vormen naar de bergruimte bovenin, waar Denutena met veel moeite, zorg en aandacht ieder matras, alle dekens en de kussens op had kunnen bergen, zodat ze beneden alle ruimte voor zichzelf had...

“... Als je ergens doorheen loopt, kun je dan ook de binnenkant van iets zien?” Dat was het eerste wat er binnenkwam toen de elf weer opkeek uit haar gedachten. Aren was bezig met Lazar uithoren over hoe het was om een geest te zijn en Lazar deed zijn best om met passend enthousiasme de vragen te beantwoorden. “Lazar, weet je zeker dat je niet gewoon steeds je ogen dicht hebt als je ergens doorheen loopt?” Hoe dom het ook klonk, voor Lazar was het een erg logische vraag. Ironisch genoeg was de geest niet erg helder van geest. Als hij niet vergat dat hij een geest was, dan vergat hij wel hoe de levenden behoorden te functioneren.
“Daar zeg je me wat!” Vond Lazar. “Maar er staan hier geen bomen in de buurt, dus ik kan het niet uittesten.” Voordat Denutena kon uitleggen dat iets dergelijks ook te testen was met iets anders dan een boom, was Lazar al de herberg uit gehold. Denutena keek Aren met opgetrokken wenkbrauwen aan en schudde vervolgens lachend haar hoofd. “Ik heb geen idee hoe ik hem moet helpen, maar hij is wel vermakelijk gezelschap.” Zei ze tegen de jonge centaur. Enkele minuten later kwam Lazar met veel lawaai weer naar binnen gevlucht.
“Zó veel sneeuw, ik zag geen hand voor ogen. Levensgevaarlijk. Ik heb mazzel dat ik heelhuids terug ben gekomen. Maar ik kon zo snel geen boom vinden, ik vrees dat ik morgen voor je zal moeten kijken...” De geest trok een sip gezicht, hij had de nieuwsgierige centaur niet willen teleurstellen.
“Maar het is toch simpel hoe een boom er van binnen uitziet?” Lazar keek de elf vragend aan en Denutena wees op haar beurt naar de vloer, naar de houten planken. “Het lijkt daarop, maar dan rondvormig. En als je een horizontale doorsnede van een boom hebt, dan zie je allemaal cirkels. Aan het aantal cirkels moet je weer kunnen zien hoe oud een boom is, al weet ik niet meer hoe dat precies werkte. Het had iets te maken met de seizoenen.” Vertelde Denutena, terwijl ze weer terugliep naar de bar.

Denutena gebaarde de barman en Han kwam al snel aangelopen. “Wat kan ik voor je betekenen, jongedame?” Vroeg Han, terwijl hij de stofdoek waarmee hij elk kwartier de bar mee stond te boenen weer aan de kant wierp. Hij leek in een beter humeur te zijn dan toen de deur openwaaide. De sneeuwstorm betekende dat er geen nieuwe klanten meer zouden komen. Maar het betekende ook dat de huidige bezoekers langer zouden blijven en meer zouden eten en drinken. De meesten zouden nu zelfs blijven slapen, ook al was hun oorspronkelijke plan om straks in hun eigen bedjes onder de wol te kruipen.
“Zou ik ook nog een glas elvenwijn mogen? En een stukje kaas voor mijn ratje.” De herbergier knikte, maar Denutena veranderde al snel van gedachten. “Bij nader inzien, doe maar een vat mede, voor mij en mijn vrienden hier. Even kijken... Thistle, de drakeling, Aren, Varro en ik. En ik zou ook graag alvast een simpele kamer willen huren voor de nacht.”

Zo gezegd, zo gedaan. Han bracht iedereen een glas mede en Snabbel zat al snel tevreden piepend een homp kaas naar binnen te werken, zijn rode kraaloogjes dichtgeknepen van genot. De afgelopen maanden had hij moeten leven van hetzelfde eten als Denutena – oud brood en gedroogd fruit en vlees. Een stuk kaas bijna net zo groot als hemzelf was een hele feestmaaltijd! Nadat iedereen drinken had gekregen, stond Denutena op en hief ze haar glas.
“Proost. De straten zijn vrij van spinnen en worden gevuld met plezier voor morgen.” Riep ze door de herberg. Dankzij Omorgal, een grote groep magiërs, haarzelf en waarschijnlijk de heroïsche daden van personen die de elf nooit gezien had, was Demnia Stad weer veilig en dat diende gevierd te worden.
“Ja, en morgen gaan we een sneeuwpop bouwen!” Was Lazars toevoeging aan Denutena's toost.


-8,3 goud voor simpele kamer, kaas, vat mede


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Dag 5, maand Licht, 2e van de Draak
BerichtGeplaatst: zo 01 feb 2015, 00:21 
Offline
Illusionist
Illusionist
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr 28 nov 2014, 19:24
Cash on hand:
6,202.60

Berichten: 44
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 0
Primair level: 0
STATS:
Kracht: 0
Behendigheid: 0
Intelligentie: 0
Wijsheid: 0
Karisma: 0
GEVECHTSSTATS:
LP: 0
A:
V: 0
S:
MA: 0
MV: 0
MS: 0
MR: 0
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&p=23406
roodvos schreef:
De halfling kwam stampend de stal weer in, de ontsnapte ezel achter zich aan. Hij was, nadat hij op de grond beland was, snel weer overeind gekrabbeld en de stal uitgestormd om het dier te vangen. Zo te zien was dat niet zonder problemen gegaan, ze zagen er beiden wat verfomfaaid uit. "Stomme beesten," mompelde hij, terwijl hij wat modder uit zijn haar veegde en de plukjes die recht overeind stonden enigszins probeerde te fatsoeneren.
"Stomme, ellend..." Zijn gemopper stierf weg toen hij de fee op Cataya's hand zag staan. "Jij weer?" De halfling kwam vlak voor de hand staan, zijn hoofd ter hoogte van Fyr. Als dat niet zo geweest was had hij zich vermoedelijk naar voren gebogen, maar gezien zijn lengte was dat vrij overbodig.

"Heb jij die chaos veroorzaakt?" Hij kneep een oog een stukje dicht, hield zijn hoofd schuin en keek de fee indringend aan. Hij zweeg even, en probeerde te bedenken wat hij met haar moest doen. Blijkbaar was ze niet zo makkelijk af te schudden als hij gehoopt had, en hij had ook geen zin in een reis vol toevallige 'ongelukjes'. "Daar ben je wel goed in he?" Hij grijnsde en wachtte af wat Fyr te vertellen had.

Natuurlijk ik weer, ze hebben toch mijn Nuri afgepakt? was haar mentale antwoord op het eerste wat de halfling tegen haar zei. Alsof ze ooit van plan geweest was de papegaai aan zijn lot over te laten. Ze wist nog niet hoe, maar Nuri zou ze terug krijgen. Al kostte het haar maanden.
Ze hield echter wijzelijk haar mond. De elf was een prima geval om eens goed boos op te worden, de halfling leek toch de leider van de twee. Hoezeer het haar ook plezier deed wat de gehele catestrofe had veroorzaakt en hoe heigend en veromvraaid de halfling en diens ezel de stal ook waren binnengestrompelt, Nuri zat nog steeds vast aan zijn touw en de hand waarin het touw zich bevond was nog altijd gesloten. Hoe ironisch was het ook, dat ze wel een koppig stel ezels van tich keer haar eigen lichaamsgrote in beweging kreeg, maar de papegaai die nota bene naar haar comando luisterde niet los wist te krijgen.
Stelletje maloten.

De halfling bewoog zijn hoofd tot vlak voor haar, zodat ze zijn stinkende adem kon voelen. Even kreeg ze de neiging om een hap uit de neus van het wezen te nemen, of de splinter op een van de ogen te richten. Als ze alleen was geweest, had ze dat waarschijnlijk ook gedaan.
Maar ze was niet alleen.
Een blik op Nuri was genoeg om haar te doen beseffen dat zelfcontrole houden op dit moment meer van belang was dan het wezen eens laten weten wat ze van hem vond. Ze bedwong haar gezicht, en met een even indringende blik staarde ze terug.
Het halflingoog knipperde en draaide een rondje. Ze staarde naar de pupil, bijna het voornaat van haar handen, en vroeg zich af hoe het zou voelen wanneer haar splinter zich erin zou boren. Het werd tijd dat ze wat beter in magie zou worden. Om eindelijk eens een spreuk te leren waarbij haar kleine voormaat geen rol speelde en dit soort situaties op een soepelere manier opgelost konden worden.
"Ik heb dat veroorzaakt?" ze liet haar stem een verbaasde toon aannemen en deed alsof haar neus bloedde. "Ik zou wel willen. Maar hoe zou een klein ding als ik zulke grote dieren in beweging moeten krijgen, laat staan zo'n chaos eroorzaken?"
Dat de waarheid anders lag, hoefde het mannetje niet te weten. Niemand had haar immers gezien, op de kont van de ezel. Pas later was ze tevoorschijn gekropen...
"Ik denk dat u dat verkeerd ziet. Hoewel je het wel zo zou kunnen zien..." ze zweeg even en deed alsof ze nadacht. Haar voornemen om beleefd te zijn verwaterde al een beetje en de 'u' veranderde alweer in een 'jij'.
"Mijn komst zou mijn kleine vriend hier" vervolgde ze, met de nadruk op het woord "mijn". "Wel eens wat van streek hebben kunnen gebracht." ze knikte langzaam, en er verscheen en tevreden glimlach op haar gezichtje. "Natuurlijk, zo is het gegaan. De papegaai houd er niet zo van om vastgebonden te zitten. En dan verschijnt zijn báásje ook nog eens zonder hem te kunnen bevrijden. Wat moet dat arme dier wel niet denken! Zoals je ziet..." ze probeerde onopvallend een gebaar naar Nuri te maken in de hoop dat het beestje daarop nog harder zou proberen weg te fladderen, "Veroorzaakt hij behoorlijk wat geluid en onrust als hij van streek is. Daar zou ik als ezel ook van schrikken."

De halfling had de staldeur niet dicht gegaan. Wind vloog naar binnen, de deur klepperde en het stro sprong alle kanten op. Een beetje benauwd staarde ze langs het hoofd van de halfling heen. Een zacht windje kon wel lekker zijn, als je lui was en geen zin had om te vliegen. Dit soort weer deed echter liever alsof je een willekeurig veertje was inplaats van een intiligente en zelfstandig functionerende fee. Niet veel later kwamen sneeuwflokken de wind vergezellen. Niet voor het eerst wenste ze dat ze een spreuk bezat die ze niet kende. Eentje om deuren op afstand mee te sluiten bijvoorbeeld.
"Misschien moet je eerst even de deur dichtdoen voor we verder praatten." mompelde ze, ineens iets minder zeker van haar houding. Sneeuw was opzich wel leuk. Het gaf mooie landschappen - zeker als je kon vliegen en je voeten dus niet koud werden - en de sneeuwbalgevechten waren meestal wel leuk. Tenminste, met haar medefeeen in het dorp. Grote lieden schenen nooit de sportiviteit te bezitten om sneeuwballen op feevormaat te maken.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
 Berichttitel: Re: Dag 5, maand Licht, 2e van de Draak
BerichtGeplaatst: zo 01 feb 2015, 17:35 
Offline
Necromancer
Necromancer
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do 17 jan 2013, 17:32
Cash on hand:
105.90

Berichten: 3429
Medals: 2
Ster 1 (1) Ster 2 (1)
Demnia Punten: 456
Primair level: 10
Sec. klasse: Bard
Secundair level: 3
STATS:
Kracht: 18
Behendigheid: 17
Intelligentie: 31
Wijsheid: 20
Karisma: 12
GEVECHTSSTATS:
LP: 155
Mana: 210
A: 56
A2: 76 (boog)
V: 222
S: 5
S2: 7 (boog)
MA: 15
MV: 17
MS: 8
MR: 24
MP: 28
karakter: http://www.demnia.nl/viewtopic.php?f=38&t=80
De halfling blies zich bijna op van irritatie toen Fyr hem een opdracht gaf, maar besefte zelf blijkbaar ook dat sneeuw en ijzige wind het gesprek er niet beter op zouden maken. Hij sprak de ezel die er vandoor was gegaan even streng toe, keek van fee naar elf naar papagaai, en hobbelde vervolgens naar de grote deur waarmee de stal afgesloten kon worden. De wind maakte het nogal moeilijk voor het kleine wezen om de deur werkelijk dicht te krijgen, en de klink was eigenlijk te hoog voor hem waardoor hij moest springen om de boel goed dicht te krijgen maar uiteindelijk kwam hij met een nukkige kop terug naar de anderen.

"En nu?" zei hij. "Iedereen kan wel zeggen dat die vogel van haar is, ik heb hem aan een touwtje gedaan."

_________________
Laat de waarheid nooit een mooi verhaal in de weg staan.


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 7 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
Chronicles phpBB2 theme by Jakob Persson. Stone textures by Patty Herford.
With special thanks to RuneVillage


[ Time : 0.175s | 46 Queries | GZIP : Off ]